buluşuyoruz kalabalık bir caddede. onu beklerken içim karışık. gelmesi için can atan bir çocukla, var olabilme savaşı veren korkak bir kadın el ele yürüyorlar beynimde. kalabalıktan onu seçiyor gözlerim. anlamıyorum kıpırtıları içimdeki. ne çok yakışıklı, ne çok çekici, ne de tamamıyla bana ait oysa. yine de hafifçe titriyor ellerim. dudaklarına yapışmak geçiyor içimden. yanaklarından öperek sıradan bir selamlama ile merhabalaşıyorum. gülümsüyor. gülümserken dudak kenarları yanaklarını yukarı itiyor, gözleri kısılıyor. elini tutmak istiyorum, koluma giriyor. yürüyoruz beraber.
22.07.2010
bir gün, bir ağacı sevmiş bir yıldırım,
gürültüsüz olmazmış aşk
ışıklar çakmadan olmazmış
bir gün bir ağacı sevmiş bir yıldırım
ve yangınlar çıkarmış uğruna
içinde yaktığının sevdiği olduğunun farkına varmadan
gözleri ışıklarla kör
kulakları gürültüyle sağır
yok etmiş sevdiğini
ona yalnızca dokunmak arzusuyla
Subscribe to:
Posts (Atom)