22.10.2010

epey zaman geçmiş buraya en son yazalı. kendimi ifade etme arzusu yoksunluğundan değil aslında. İfade etmeye çabaladığım hislerime, düşüncelerime ya da hayallerime bir türlü konsantre olamayışım sanırım bunun nedeni. beynim, hiperaktif bir çocuk gibi... sürekli amaçsızca, ordan oraya koşuşturuyor sanki. durup düşünecek bolca zamanı var oysa. ya da en azından: 'ne hissediyorsun?' sorusuna cevap verecek kadar.

heyecanlıyım. içim kıpırdanıyor. bir şeyler olacak, biliyorum. telaşlıyım. biraz da korkuyorum. (varsa bir büyü eğer, bozulmaz di mi?) beklediğim o durakta değilim artık. hareketliyim. yanıma her şeyi alamamış olsam da hazırım. mutluyum. kendimi bıraktım ve huzurluyum. eksiklerin yerini doldurmaya da gelecek sıra. umutluyum.