27.11.2010

içime işleyen bir kitap okumayalı uzun zaman oldu. yeni bir ezgi aramayalı da. beynim durmuş da, kalbimi attırmaya çalışmaktan fark edememişim. meraklandım şimdi. ne idi zamanı ilerleten benim için? nerede ağzım dilim? şaşmaz bir şekilde kazıp kazıp, hemen ardından içine düştüğüm çukurları görüyorum da ne oluyor? nasıl sürekli aynı sinir bozucu tavırları takınabiliyorum? bu sonradan kazanılmış çaresizliğim, ısrarcılığım, yapışkanlığım nereden bulaştı ellerime? sorular da sıkıcılaştı git gide. içkimi içip, kitap okumaya gidiyorum.