28.11.2010

'önceden kaybetmiş olmakla
yeniden kaybetmiş olmak
arasında

tekrar'

bir türlü dürüst olamadım kendime.
bir türlü açıklayamadım içimdekileri. ya kelimeler, ya tonlamalarım yalnıştı. ya da konuşurkenki ürkekliğim ve sinirim. kendi hakikatimin başında beklerken bağsız bağımlılıklar, boşlukta sudan düğümler, küçük çaplı cehennemler yarattım. ne gerek var? kendi ağzımın içinde, dilsizliklere ne gerek var?
...
uzun bir gündü. haftasonu ne değerliymiş meğer. güneşli havada salınarak yürümek ayrı bir güzelmiş günün adını bilince. sahilde güzel bir kahvaltı, bir dostla güzel bir kahve, bilinmezleri bilmeye çabalamadan geçen zaman...güzelmiş.